Bezpieczeństwo i codzienna praca - Notion

Zakresy i dziedziczenie

Konfiguracja Notion ma dwa poziomy: konto i projekt - dokładnie ten sam kształt, co przy Jirze. Projekt bez własnego tokenu dziedziczy token konta, ale zostaje przy własnej bazie danych, bo po to w ogóle istnieje konfiguracja per projekt: różne projekty tego samego konta mogą raportować do różnych baz przy wspólnym tokenie integracji. Konto wewnętrzne Docka dodatkowo dziedziczy po konfiguracji platformowej, gdy nie ma żadnej własnej - subskrybenci nigdy jej nie widzą.

Kto ma dostęp

Ekrany Notion wymagają tego samego uprawnienia co Jira - zarządzania projektami. Nie ma osobnego uprawnienia dla samej integracji, bo podpięcie albo odpięcie Notion jest częścią zarządzania projektem.

Token integracji i jego ochrona

Token jest w bazie DockRay szyfrowany i nigdy nie wraca do formularza - puste pole przy zapisie oznacza „zostaw obecny token", nie „wyczyść go". W przeciwieństwie do Jiry nie ma tu drugiego czynnika w postaci adresu e-mail: token integracji jest jedynym sekretem, więc jego ochrona sprowadza się do jednej rzeczy - nie trafia nigdzie poza panel DockRay i konfigurację integracji w samym Notion.

Nazwy właściwości należą do klienta

DockRay nie zapisuje nazw właściwości bazy danych - schemat czyta na żywo, w chwili tworzenia strony, i bierze pierwszą właściwość typu title, people i status. Dzięki temu zwykła zmiana nazwy pola w Notion (np. „Osoba" na „Przypisany") nic nie psuje - DockRay szuka po typie, nie po etykiecie. Psuje dopiero usunięcie właściwości danego typu albo zmiana jej typu na inny, bo wtedy DockRay po prostu nie znajduje pola, które wcześniej istniało.

Co wychodzi do Notion, a czego nie

Treść strony korzysta z tej samej granicy co Jira: do opisu trafia istotny fragment stosu wywołań (ramki aplikacji klienta, a w ich braku wierzchołek stosu), nigdy wartości zmiennych lokalnych, nagłówki żądania, dane użytkownika ani łańcuch zapytania. Jedno miejsce w kodzie DockRay decyduje o tym dla obu integracji naraz, żeby te dwie granice nie rozjechały się przy pierwszej poprawce.

Dwa twarde limity Notion

Notion przyjmuje najwyżej sto bloków w jednym żądaniu tworzenia strony i najwyżej dwa tysiące znaków w jednym fragmencie tekstu - przekroczenie któregokolwiek kończy się odpowiedzią 400 i brakiem strony. DockRay pilnuje drugiego limitu sam, dzieląc długi blok kodu na kawałki po dwa tysiące znaków, a treść strony ogranicza do stu bloków, obcinając ją od końca listy. Przy bardzo długim stosie wywołań i rozbudowanej liście faktów może to znaczyć, że domykający akapit z linkiem do DockRay nie zmieści się w limicie - opisuje to następny artykuł.

Rotacja tokenu i odejście z zespołu

Token integracji nie jest przypisany do konkretnej osoby - należy do integracji jako takiej w workspace Notion. Gdy osoba, która go wygenerowała, odchodzi z zespołu, integracja działa dalej: to workspace, a nie osoba, jest właścicielem tokenu. Jeśli mimo to chcesz go unieważnić, usuń albo odłącz integrację w ustawieniach Notion i utwórz nową - trzeba wtedy ponownie udostępnić jej każdą bazę danych, bo dostęp do baz nie przenosi się automatycznie na nową integrację.