Uruchomienie i konfiguracja - MCP

Co robi ta integracja

Zdalny serwer MCP (Model Context Protocol) pozwala asystentom AI i innym narzędziom obsługującym ten standard rozmawiać bezpośrednio z danymi monitoringu w DockRay - wyszukiwać projekty i błędy, czytać ich szczegóły diagnostyczne, a przy odpowiednich uprawnieniach zmieniać status błędu albo zarządzać projektem. Endpoint jest jeden: POST https://dockray.io/api/mcp, protokół JSON-RPC 2.0 w wersji 2025-06-18. To płatna składowa planu, osobna od ingestu błędów - konto bez tej składowej nie może wystawić działającego klucza.

Tworzenie klucza dostępu

W panelu przejdź do Ustawienia → Integracja MCP i utwórz nowy klucz. Nadaj mu nazwę odpowiadającą klientowi lub automatyzacji, która będzie z niego korzystać, i zaznacz wyłącznie te uprawnienia, których to narzędzie rzeczywiście potrzebuje. Wygenerowany token jest pokazany tylko raz, w chwili tworzenia - w bazie DockRay leży wyłącznie jego skrót, więc zgubiony token nie da się odzyskać, tylko trzeba wygenerować nowy klucz.

Podłączenie klienta MCP

W kliencie obsługującym MCP ustaw jako endpoint https://dockray.io/api/mcp i dodaj nagłówek autoryzacji z tokenem:

Authorization: Bearer dockray_mcp_…

Po podłączeniu klient powinien wywołać standardowe zapytanie tools/list - odpowiedź zawiera wyłącznie narzędzia, do których klucz ma uprawnienie. Narzędzie, na które klucz nie ma zgody, po prostu nie istnieje z jego perspektywy - nie pojawia się na liście i wywołanie go kończy się błędem, jakby nie było zdefiniowane.

Pierwszy test

Wywołaj z klienta narzędzie projects.list - powinno zwrócić projekty konta, do którego należy klucz, razem z ich bieżącym stanem monitoringu. Jeśli zaznaczyłeś uprawnienie do odczytu błędów, sprawdź też issues.list na jednym z projektów. Pusta odpowiedź przy istniejących danych zwykle znaczy, że klucz nie ma odpowiedniego uprawnienia - nie że konto nie ma nic do pokazania.

Jak wygląda pojedyncze wywołanie

Serwer mówi czystym JSON-RPC 2.0, więc wywołanie narzędzia to zwykłe żądanie POST z metodą tools/call:

{
  "jsonrpc": "2.0",
  "id": 1,
  "method": "tools/call",
  "params": {
    "name": "projects.list",
    "arguments": {"limit": 10}
  }
}

Odpowiedź na nieznane albo niedozwolone narzędzie ma dokładnie ten sam kształt co odpowiedź na wywołanie metody, która nigdy nie istniała - z perspektywy protokołu nie ma różnicy między „nie mam uprawnienia" a „to narzędzie nie jest zdefiniowane".

Osobne klucze dla osobnych klientów

Dla każdego klienta czy automatyzacji warto wystawić osobny klucz, nawet jeśli mają korzystać z tych samych uprawnień. Klucze odwołuje się niezależnie: utrata jednego narzędzia albo zakończenie współpracy z jednym dostawcą nie wymaga wtedy przerywania działania pozostałych integracji.